İzci Şendir Arkadaş

Geçen hafta babamla gerçek bir izci kampına katıldık. Aslında bizim ailede izci çok. Babamın dedesi küçükken izciymiş, Atatürk’ü bile görmüş. Dedem, babam, babamın halası ve benim halam da izcilik yapmış. Böylece ben dördüncü kuşak izci oluyormuşum. İzcilik çok güzel birşey. Bizim okulda her hafta Işıltan liderimiz bize izcilik dersi veriyor. Bir sürü izci alkışı ve şarkısı biliyorum. İzciler sözünün eridir, yani söz verdikleri zaman mutlaka yaparlar. İnsanlara ve hayvanlara yardım etmeyi, etrafı temizlemeyi çok severler. Her zaman neşeli ve iyi kalpli oldukları için herkes izcileri sever.

Ben çadırda uyumayı çok seviyorum. Kampta bize bir bungalow vermelerine rağmen biz babamla kendi çadırımızda uyuduk. Kamp çok güzeldi, çeşitli obalardan 85 izci vardı. Sabahları çok erkenden kampta davul çalınıyor ve herkesi uyandırıyorlar. Herkes bayrak törenine katılmak zorunda. Liderler her obanın bungalowlarını ve çadırlarını teftiş ediyor. Biz de çadırımızı hep topladık.

Kampımızın adı JOTA-JOTI kampıydı. Babam ve İsa Amca JOTA etkinlikleri için kampta bir telsiz istasyonu kurdular. Dev gibi bir anten ve bir sürü telsiz vardı. JOTA, “Jamboree On The Air” demektir. Yani bütün dünya izcilerinin aynı anda yaptıkları bir kamptır. Herkes kendi ülkesinden, kendi kampından dünyadaki diğer izcilerle konuşmaya çalışır. Çeşitli oyunlar ve yarışmalar yapılır. Bizim istasyonda da bütün izciler dünyadaki diğer izcilerle konuştular. İtalya, Rusya, İngiltere, Avusturya izcilerini bulduk. Ayrıca Eskişehir, İstanbul ve Kırıkkale’deki diğer JOTA kamplarındaki izcilerle konuştuk. Ben kamp boyunca Babama ve İsa Amcaya hep liderim dedim. Onların verdikleri görevleri yaptım. En sonunda Hülya liderim bana gömleğime dikmemiz için çok güzel bir arma verdi.

Kampın en güzel etkinliği ateş gecesiydi. Ateşimiz koskocaman ve çok güzeldi, benden bile büyüktü. Bir sopanın ucunu yakıp meşale yapmak istedim ama ateşin yanına yaklaşamadım. Ateş gecesinde bütün obalar çeşitli gösteriler hazırlamışlar. Komik skeçler, danslar ve oyunlar seyrettik. Gösterilerin aralarında liderler alkış ve oyunlar yaptırdılar. En çok “Allahım bana develerimi geri ver” oyununa güldüm. Kervancı alkışını zaten biliyordum, ama bu kadar kalabalıkta hiç duymamıştım, çok güzel oldu. En sonunda veda valsini söyledik. Veda valsi biraz üzüntülüdür, çünkü kampın bittiğini söyleriz. Veda valsi bitince alkışlamak çok ayıptır, sessiz olmak gerekir. Ateş gecesinde erken uyuyanın yüzünü boyarlarmış, bu yüzden uyumak istemedim. Ama çok uykum geldiği için dayanamadım. Sabah uyanınca bir baktım babam bana gülüyor; “Ne komik olmuşsun” diye alay ediyor… Meğerse şaka yapıyormuş, yüzümü kimse boyamamış.

İzcilik çok eğlenceli olduğu için çok seviyorum. Keşke yine bir kamp olsa da gitsek.